بچه مشد

باورهای یک جوان مشهدی در حوزه فرهنگ و هنر دفاع مقدس

درباره وبلاگ

از سر شب حالتي داشت كه احساس مي كردم مي خواهد چيزي به من بگويد، بالاخره سر صحبت را باز كرد و گفت: بابا! خبرداري كه ضد انقلاب تو كردستان خيلي شلوغ كرده؟ اگه بخوام برم اون جا، شما اجازه مي دي؟ گفتم: بله. اجازه مي دم، چرا كه نه، فرمان امامه همه بايد بريم دفاع كنيم. پرسيد: مي دونين اون جا چه وضعيتي داره؟ جنگ، جنگ نامرديه؛ احتمال برگشت خيلي ضعيفه. با خنده گفتم: مي دونم، براي اين كه خيالش را راحت كنم، ادامه دادم: از همان روز اولي كه به دنيا آمدي، با خدا عهد كردم كه تو را وقف راه دين و حق كنم. اصلا آرزوي من اين بود كه تو توي اين راه باشي؛ برو به امان خدا پسرم.گل از گلش شگفت. خنديد و صورتم را بوسيد.

از قبر بی‌نشان تا کوچه بی‌نام/شهید عبد الحسین برونسی

گفت‌وگو با همسر شهید عبدالحسین برونسی؛ رادمردی که آسمان بر گام‌های استوارش بوسه می‌زد
از قبر بی‌نشان سراغت را گرفتم تا به این کوچه بی‌نام رسیدم. 25 اسفند سالگرد شهادتش است؛ برای تهیه گزارش راهی منزل شهید می‌شوم. کسی منزل شهید را نمی شناسد.
- ببخشید...منزل شهید برونسی کجاست؟بلوک 19 پلاک 13...
-نمی‌دانم.
و این سوال و جواب تکرار می‌شود تا پیدا می‌کنم.

ادامه مطلب

+ نوشته شده توسط بچه مشد در جمعه شانزدهم شهریور 1386 و ساعت 16:30 |